Een boek met ‘geschreven spiegels’, zo kan ik ‘O nee, dit gaat over mij’ in het kort beschrijven. Met een, vooral, menselijke maar ook sociaal psychische bril bekijkt en beschrijft professor Roos Vonk de wereld in deze bundeling van verhalen (columns).
Zeker gaat het merendeel van deze korte verhalen over mij…maar zeker weten ook over jou. Zoals ik het al benoemde; een boek met spiegels. Voor jou en mij en de mensheid in het algemeen. Over dierenwelzijn, kleine en grote (dagelijkse) ergernissen, discriminatie, seksisme en meer persoonlijke en sociaal-maatschappelijk onderwerpen.
Veel herkenning over mijn eigen gedrag en denken waar ik vaak niet (verder) over nadacht. Nadacht over wat gevolgen voor jezelf of anderen kunnen zijn. Een persoonlijk passende vond ik op pagina 161 met de titel ‘Blikverruiming’; nog niet zo lang geleden kon ik nogal kort door de bocht en uit emotie reageren. Vonk beschrijft precies hoe dat (ook) bij mij ging. Zoals het gegeven dat ik gelijk in de pen (vaak e-mail) klom om mijn zegje te doen over hoe het volgens mij dan wel precies zat. In plaats van gewoon even te telefoon te pakken en te bellen. En dat bijna altijd een stapje terug doen of er een nachtje over slapen je tot andere inzichten brengt. Belangrijke les die ik de laatste jaren wel geleerd heb en toepas.
Verwondering Pag.168: “Echt volwassen is: je blijven verwonderen over het sprookje dat onze planeet is. En geloven dat ‘ie dat kan blijven’, met onze zorg en bescherming.”
Zomaar een voorbeeld waarbij ik dacht: “o nee, dit gaat over mij”. Het is goed dat deze columns nu een groter publiek krijgen door deze uitgave. Het is een boek dat je leest en vooral later nog eens mag lezen. Ik ben ervan overtuigt dat je dan weer nieuwe dingen ontdekt die ook bij jou of je directe omgeving van toepassing zijn. Goed en vlot geschreven met lekkere humor en een vleugje sarcasme maar altijd met een serieuze ondertoon.