Leven voor de Dood; de hoofdpersonen.

‘Ik hoop dat mensen zich niet langer alleen, raar of gek voelen’

Wat doe je als je je iedere dag afvraagt waarom je leeft? Je iedere dag manieren bedenkt hoe je eruit kan stappen? Wat als elke dag een strijd met jezelf en het leven is? In de nieuwe zesdelige BNNVARA-serie Leven voor de Dood volgt Patrick Lodiers een jaar lang vijf mensen die dagelijks kampen met deze vragen. Zij worstelen vaak al lange tijd met depressie en zelfmoordgedachtes. Daarnaast ontmoet Patrick mensen die zich met hart en ziel inzetten om zelfmoord te voorkomen, zoals de vrijwilligers die dag en nacht de telefooncentrale van 113 bemannen of Thijs die zijn beste vriend aan zelfmoord verloor en een spetterend evenement organiseert om aandacht te vragen voor preventie. Want het taboe doorbreken en erover praten kan helpen om zelfdoding te voorkomen. Leven voor de Dood is vanaf 21 april iedere woensdag om 21.30 uur te zien bij BNNVARA op NPO 1.

Patrick Lodiers: ‘Tien jaar geleden presenteerde ik een thema-avond over zelfmoord en dat was ook de start van het platform 113-online. Het thema zelfdoding heeft me sindsdien nooit losgelaten. Vijf mensen per dag plegen zelfmoord en meer dan 100.000 mensen per jaar doen een poging. Al die mensen kennen ook weer mensen. Kortom, vrijwel iedereen komt in aanraking met dit moeilijke thema. Toch wordt er weinig over gesproken. En dat terwijl erover praten ertoe kan leiden dat minder mensen tot zelfdoding overgaan.’

De hoofdpersonen

Simone, Roland, Chantal, Mees en Rudy waren zo dapper om Patrick een jaar lang toegang te geven tot hun leven en alles met hem te delen. Hun mooie momenten en ook hun meest donkere gedachten.

Simone (33) heeft het ogenschijnlijk allemaal goed voor elkaar. Een eigen huis, een vriend, een hondje en een leuke baan als jobcoach. Maar wat je niet ziet is dat Simone al jaren worstelt met het leven. Simone: ‘Mensen verwachten niet dat je depressief en suïcidaal kunt zijn en daarnaast ook hard kunt werken om een leven op te bouwen.’

Roland (49) woont samen met zijn gezin en honden in een typisch Zeeuws stadje, waar hij zijn eigen winkel met streekproducten heeft. Hij is vaak in zijn moestuin te vinden en bakt allerlei lekkernijen. Als Patrick hem ontmoet, probeert hij op te krabbelen uit weer een depressie.

Chantal (30) worstelt van kinds af aan met zichzelf en met het leven. Ze vertelt: ‘Na jaren ontmoette ik wat mensen die hetzelfde meemaken, dat was zo’n fijn gevoel. Herkenning en erkenning. Ik hoop dat als mensen zich alleen voelen en dit programma zien, dat ze zich niet langer alleen, raar of gek voelen.’

Mees (25) studeert psychologie en Nederlands. Naast sluimerende gedachten aan de dood heeft Mees een bipolaire stoornis, waardoor gevoelens alle kanten op schieten. In dans kan Mees deze gevoelens het beste uiten. Mees: ‘Als er ook maar één iemand is die na dit programma open durft te zijn over de strijd die zich in zijn of haar hoofd afspeelt, zich kwetsbaar durft op te stellen, eventueel hulp durft te vragen en zich niet langer alleen voelt, is mijn doel bereikt.’

Rudy (44) is een enorme fan van countrymuziek. Als hij zijn koptelefoon opzet, kan hij even ontsnappen aan zijn depressie. Zoals hij zelf zegt: ‘Het leven is gemaakt voor de levenden en niet voor mensen zoals ik, die al met één been in het graf staan.’

Lees de volledige bio’s van de hoofdpersonen hier.

Training Suïcidepreventie van 113
BNNVARA werkt samen met 113 om het gesprek over zelfdoding te openen. Want praten helpt, luisteren ook. Volg daarom de gratis online training Suïcidepreventie van 113. In een half uur leer je hoe je het gesprek kan aangaan over zelfdoding en daarmee hopelijk iemand kan helpen. Link naar deze online training.

Een reactie

  1. Ik ben heel benieuwd naar deze serie. Roland, wat goed dat je je medewerking hebt verleend. Het is inderdaad een taboe, want je bent “anders” dan de norm ons voorschrijft. Ik kan mij zo voorstellen dat dit niet alleen schuldgevoelens met zich meebrengt, maar gevoelens van schaamte. Goed dat hier aandacht voor is, belangrijk om dit taboe eens te doorbreken. Ik zet 21 april in mijn agenda.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Terug naar boven